Kolacja w Monachium, śniadanie w Hamburgu, obiad w Berlinie

Droga Malarzy (Malerweg)

Wytyczony w 2006 roku Szlak Malarzy nawiązuje do dawnej trasy, którą podejmowali artyści z Drezna w poszukiwaniu twórczych inspiracji. 112-kilometrowy szlak jest podzielony na osiem, niezbyt długich, dziennych etapów (od 10 do 17 km), łączących naturę, historię i sztukę. Przy szlaku są liczne odgałęzienia prowadzące do pobliskich punktów widokowych (zawsze warto!) i kolejnych zabytków.

Już rok po otworzeniu szlaku, Droga Malarzy została uznana przez magazyn dla wędrowców (Wandermagazin) za najpiękniejszą trasę roku. Większość jej etapów doskonale nadaje się również na spacery z dziećmi.
Droga Malarzy nie otrzymała swojej nazwy przypadkowo. Baśniowe krajobrazy uwieczniał już na początku XVIII wieku nadworny malarz z Drezna, Jan Aleksander Thiele (1685-1752), uznany za „ojca saksońskiego malarstwa krajobrazowego”. Poza skałami i charakterystycznymi płaskimi wzgórzami (stoliwa) popularnym motywem stała się twierdza Königstein. Uwiecznił ją m.in. mistrz realistycznych wedut, Bernardo Bellotto, zwany również Canaletto (1721-1780). W drugiej połowie XVIII wieku bardzo aktywni byli szwajcarscy malarze Adrian Zingg (1734-1816) i Anton Graff (1736-1813), którym region prawdopodobnie zawdzięcza swoją nazwę.

Krajobrazy Saksońskiej Szwajcarii doskonale współgrały z nową epoką w malarstwie i literaturze – romantyzmem. Kolejni wędrowcy, a pośród nich malarze Caspar David Friedrich (1774-1840), Adrian Ludwig Richter (1803-1884) czy kompozytor Carl Maria von Weber (1786-1826), uczynili z regionu mekkę dla romantyków. W 1801 roku Carl Heinrich Nicolai, pastor z Lohmen, napisał pierwszy przewodnik (Wegweiser) po okolicy i nierzadko też udzielał noclegu przybyszom, kierującym się jego wskazówkami. Trzy lata później, pastor z Neustadt przy Stolpen i znany regionalista, Wilhelm Leberecht Götzinger również wydał przewodnik „Schandau und seine Umgebungen oder Beschreibung der so genannten Sächsischen Schweiz” (Schandau i okolice albo opis tak zwanej Saksońskiej Szwajcarii). To dzięki niemu nazwa Saksońskiej Szwajcarii przyjęła się zwyczajowo wśród odwiedzających i tym samym stała się popularna daleko poza jej granicami. Przewodnik Götzingera jest do dzisiaj chętnie czytany i stanowi cenne źródło informacji o regionie.

I właśnie na podstawie starych przewodników odtworzono w 2006 roku Drogę Malarzy, której przebieg uległ zapomnieniu po wybudowaniu linii kolejowej w XIX wieku. Droga oznaczona jest czarnym M na białym tle. Jeśli literze towarzyszy czerwona kropka to znak, że znajdujemy się na historycznym odcinku ścieżki malarzy.

Napisz odpowiedź

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.