Kolacja w Monachium, śniadanie w Hamburgu, obiad w Berlinie

Meklemburgia-Pomorze Przednie

Meklemburgia-Pomorze Przednie

Powierzchnia: 23 211 km² Ludność: 1,6 mln Stolica: Schwerin

meklemburgia-pomorze-przedniePatrząc na mapę moich podróży po Niemczech, Meklemburgia-Pomorze Przednie nigdy nie znajdowała się w gronie najczęściej odwiedzanych landów. W 2010 roku podjęłam tylko jedną wyprawę w północno-wschodnim kierunku, na Rugię. Regionalna linia ze Stralsundu daje dwie możliwości zakończenia podróży na wyspie: przy słynnych kredowych klifach w Sassnitz albo w położonym na południu Binz, niedaleko monumentalnej, nazistowskiej budowli w Prora. Nigdy nie ukończony projekt ogromnego kompleksu wypoczynkowego III Rzeszy zainteresował mnie bardziej. Pogoda też nie sprzyjała krajobrazowym zdjęciom (klify są oślepiająco białe tylko w słońcu). W Binz miałam okazję przyjrzeć się po raz pierwszy pojedynczym egzemplarzom tzw. architektury uzdrowiskowej (Badearchitektur), która fascynuje mnie do dzisiaj. Kompleks w Prora też zrobił na mnie wrażenie, Centrum Dokumentacyjne było jednym z niewielu obiektów podczas podróży w 2010 roku, do którego kupiłam bilet (wtedy całe 5 euro).

Wydaje mi się, że przyczyna pomijania północnego kierunku w kolejnych latach, leżała nie w ofercie landu, ale w niezbyt dobrze rozwiniętej sieci szybkich połączeń kolejowych. Z Berlina są wprawdzie bezpośrednie pociągi do Stralsund, Schwerina, Rostocku i Wismar ale przeważnie regionalne. Szybsze ICE i IC jeżdżą nieregularnie, do dwóch połączeń na dzień lub z przesiadką w Ludwigslust. Do tego brak korzystnych połączeń wczesnych rankiem, by móc faktycznie skorzystać z całego dnia. Znacznie szybciej mogłam osiągnąć miejscowości słynące z katedr, architektury romańskiej i sporej dawki historii, leżące na południe od Berlina jak Naumburg, Merseburg, Halle czy Lipsk.

Kredowe klify Rugii odwiedziłam jednego dnia, korzystając z biletu weekendowego „Schönes-Wochenende-Ticket”. Była to niezwykle udana wycieczka, zorganizowana w samym środku sezonu przewodnickiego, bardziej dla „zmiany tapety” i odpoczynku niż pracy. Przy pięknej pogodzie w maju, udało mi się pokonać całkiem spory odcinek linii brzegowej oraz odwiedzić centrum Parku Narodowego Jasmund przy skale Königsstuhl.

Kolejne wyprawy podejmowałam też częściowo poza moimi wielkimi podróżami, chcąc niejako zrekompensować letnie zaniedbania. Kilkudniowy pobyt, wczesną wiosną 2013 roku, w Zempin na wyspie Uznam, pozwolił na w miarę dokładne poznanie okolic, to jest trzech „cesarskich kąpielisk”, Ahlbeck, Heringsdorf i Bansin (znowu zachwycająca architektura), Muzeum Techniczno-Historyczne w Peenemünde, Usedom, oraz pozostałości mostu kolejowego w Karnin.

Pozostałe miejscowości bądź muzea były wybierane niemal losowo i z obowiązku, pod hasłem „dzisiaj jedziemy gdzieś niedaleko, gdzie nigdy nam się nie chciało, ale żeby to nie była też strata czasu”. W ten sposób znalazłam się między innymi w Greifswaldzie, w stolicy landu – Schwerin, w Niemieckim Muzeum Bursztynu w Ribnitz-Damgarten. Odwiedziłam również Rostock oraz Warnemünde podczas festynu żeglarskiego Hanse Sail w 2015 roku.

Co warto zobaczyć w Meklemburgii-Pomorzu Przednim

Kraj związkowy Meklemburgia-Pomorze Przednie położony jest w północno-wschodniej części kraju, nad Morzem Bałtyckim (Ostsee). Jego wschodnia granica jest jednocześnie granicą z Polską (woj. zachodniopomorskie). Land powstał 3 października 1990 roku jako jeden z tzw. nowych landów RFN, bazując na granicach powstałej w 1945 roku jednostki z połączenia dwóch regionów, Meklemburgii i Pomorza Przedniego. W okresie enerdowskim, od 1952 roku do 1990, rejon ten był podzielony na trzy okręgi (Schwerin, Rostock, Neubrandenburg). Największym miastem landu nie jest jego stolica i siedziba rządu krajowego Schwerin (92 tys. mieszkańców), tylko Rostock (204 tys.).

Głównymi gałęziami przemysłu jest gospodarka morska, budowa maszyn, uwarunkowany historycznymi tradycjami przemysł lotniczy, energotechnika, biotechnologia i produkcja żywności. W Greifswaldzie i Rostocku znajdują się dwa krajowe uniwersytety, należące do najstarszych, założonych w środkowej Europie (XV w.)

Ze względu na położenie nad morzem oraz liczne pojezierza turystyka pełni ważną rolę. W 2015 roku Meklemburgia Pomorze-Przednie po raz pierwszy wyprzedziła dotychczasowego lidera, Bawarię, pod względem ilości pobytów urlopowych (powyżej 5 dni). Do chętnie odwiedzanych regionów należą wyspy Rugia, Uznam i Hiddensee. Dużą popularnością cieszą się oba hanzeatyckie miasta, Wismar i Stralsund, ze starówkami wpisanymi na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wiele miejscowości ujętych zostało na trasie Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego (Anklam, Schwerin, Greifswald i inne). Warto wymienić jeszcze pełne przepychu pałace, pośród których najbardziej znany jest zamek w Schwerinie oraz miasta rezydencje Ludwigslust i Güstrow. W Ribnitz-Damgarten znajduje się Niemieckie Muzeum Bursztynu.

Czy mam jakieś cele na przyszłość w Meklemburgii-Pomorzu Przednim? Okazuje się, że całe mnóstwo. Pierwsze to miejscowości, powiązane z księżnymi i królowymi Hohenzollernów. Pochodzącej z rodu Meklenburg-Strelitz, królowej Luizie (1776-1810), żonie Fryderyka Wilhelma III, poświęcona jest trasa turystyczna, która wiedzie przez rezydencję Hohenzieritz (miejsce śmierci królowej), zamek w Mirow i miasto Neustrelitz. W Schwerinie z kolei urodziła się księżniczka Cecylia (1886-1954), żona następcy tronu, księcia Wilhelma. Od jej imienia został nazwany dworek w Poczdamie, Cecilienhof, miejsce Konferencji Poczdamskiej w 1945 roku. Jedyny, zachowany w miarę oryginalnie pokój w dworku, to gabinet księżniczki, urządzony niczym ekskluzywna kajuta na statku – świadectwo jej stałej tęsknoty za rodzinnymi stronami.

Chętnie odwiedzę w uporządkowany sposób większe miasta położone przy Europejskim Szlaku Zabytków Gotyku Ceglanego, Wismar, Stralsund, Anklam, Neubrandenburg, ponownie Rostock czy Greifswald. Ponadto, niemal od początku moich podróży, mam ochotę się wybrać do Meyenburg, gdzie w zamku znajduje się muzeum poświęcone dawnej modzie. Myślę też, że nad samym morzem znalazłoby się jeszcze kilka celów, jak na przykład mityczny przylądek Arkona na wyspie Rugia, czy „niebieski cud” w Wolfgast (pomalowany na niebiesko most ponad Peene).