Kolacja w Monachium, śniadanie w Hamburgu, obiad w Berlinie

Saarbrücken, główny dworzec kolejowy

Główny dworzec kolejowy w Saarbrücken (Saara) zajmuje część budynku wzniesionego w 1967 roku. Patrząc na rozległe torowiska nie sposób oprzeć się wrażeniu, że kiedyś miał znacznie poważniejsze funkcje niż obecnie. W istocie, w latach międzywojennych był to, po Lipsku (Leipzig), drugi dworzec na terenie Rzeszy Niemieckiej pod względem ilości zatrzymujących się pociągów.

Pierwszy dworzec kolejowy otwarto w 1852 roku. Być może nastąpiłoby to wcześniej, gdyby nie spory i rozbieżne interesy spółek zaangażowanych w budowę linii kolejowych. Saarbrücken po Kongresie Wiedeńskim przypadł Prusom, ale planowana linia kolejowa miała prowadzić przez tereny Królestwa Bawarskiego. Prace ruszyły, gdy projektem na poważnie zainteresował się jeszcze jeden konkurent, mianowicie Francja. Uprzemysłowiony, górniczy rejon był atrakcyjny dla potencjalnych inwestorów. Ostatecznie pruski rząd przeznaczył potrzebną kwotę na budowę nowej linii i dworca kolejowego. Nie powstał on jednak w samym Saarbrücken, tylko na granicy sąsiednich miast Malstatt i St. Johann (dzisiaj obie dzielnice Saarbrücken) po drugiej stronie Saary. Zdecydowały o tym względy strategiczne i łatwość opanowania dworca w razie ataku Francuzów. Gmach budynku kolejowego otrzymał też wygląd twierdzy i został usytuowany pomiędzy torowiskami (tzw. dworzec-wyspa), co stanowiło pewne novum.

Wzmożony ruch kolejowy w tej części Rzeszy szybko wymógł kolejne rozbudowy. Plany wzniesienia nowej, większej hali dworcowej dwukrotnie pokrzyżowały wojny. W 1945 roku 80% terenu dworca zostało zniszczone. Z gmachu ostały się dwie wieże, pomiędzy którymi wzniesiono prowizoryczną halę z kasami. Pod koniec lat 60. ubiegłego wieku wzniesiono obecny budynek, a resztki starych budowli całkowicie usunięto. Poważną modernizację przeprowadzono w 2007 roku, kiedy też perony przystosowano do ekspresowych, francuskich pociągów TGV. Saarbrücken jest ostatnią stacją na terenie Niemiec dla pociągów zmierzających z Frankfurtu nad Menem i Stuttgartu do Paryża. Z tej okazji dworzec otrzymał drugą nazwę „Europabahnhof” (Dworzec Europejski).

Peron dworcowy w Saarbrücken. Charakterystyczne dla postmodernistycznej architektury zachodnich Niemiec kafelki i zaokrąglone formy. 2014 © Viator Polonicus, Joanna Maria Czupryna

Źródło:
Marlen Dittmann: 150 Jahre Baustelle. Die Gebäude am Saarbrücker Hauptbahnhof und ihr städtebauliches Umfeld. W: Ankunft Saarbrücken Hbf…, 150 Jahre Eisenbahn an der Saar. Saarbrücken 2002

Napisz odpowiedź

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany.